Polityka i praktyka nadzorcza KNF: rola nadzoru w rozwoju rynku finansowego
To tytuł wystąpienia jakie wygłosił Przewodniczący KNF Jacek Jastrzębski podczas VI Kongresu Regulacji Rynków Finansowych FinReg 2019.
W słowie wstępnym zwrócił uwagę na trzy główne powody, czyniące z kwestii rozwoju rynku finansowego istotny aspekt. Po pierwsze, dzięki rozwiniętemu rynkowi finansowemu zaspokajane są ważne życiowo potrzeby związane między innymi z dokonywaniem płatności, oszczędzaniem, ubezpieczeniami i emeryturami. Zaspakajanie tych potrzeb możliwe jest dzięki istnieniu sektora finansowego, który przy okazji zaspokaja w Polsce potrzebę pracy u ponad 400 tys. zatrudnionych. Sektor ten generuje miejsca pracy wysokiej jakości. Po drugie, rozwinięty rynek finansowy wnosi istotny wkład do rozwoju gospodarczego. Tam, gdzie rynek finansowy jest rozwinięty, oszczędności częściej zamieniają się w trafione inwestycje, co owocuje wzrostem wydajności gospodarki i pojawieniem się nowych branż zaspokajających nowe potrzeby. Choć istnieją tu pewne subtelności, opinia większości badaczy jest w tej kwestii zadziwiająco zgodna – bez względu na to, czy dokonujemy analizy na poziomie krajów, sektorów czy pojedynczych firm, dostrzega się dodatnią zależność między rozwojem rynku finansowego a rozwojem gospodarczym. Warto przy tym wspomnieć, że sam sektor finansowy wnosi niekiedy istotny wkład do wzrostu gospodarczego dzięki swojemu potencjałowi eksportowemu. Na przykład w Wielkiej Brytanii czy w Hongkongu udział sektora finansowego w eksporcie usług wynosi odpowiednio 29% i 22%, podczas gdy średnia światowa to 11%. Ten aspekt akurat nie dotyczy Polski – z udziałem na poziomie 2% w eksporcie usług nasz sektor finansowy zaspokaja potrzeby głównie krajowych odbiorców. Po trzecie, rozwinięty rynek finansowy przyczynia się do utrzymywania równowagi makroekonomicznej. Przynajmniej od czasów Keynesa wiadomo, że jednym ze źródeł zaburzeń makroekonomicznych jest niedopasowanie między oszczędnościami a inwestycjami. Zła jest przy tym zarówno sytuacja, z którą mieliśmy do czynienia w różnych momentach okresu 2008-2010, kiedy to oszczędności okazują się mniejsze niż planowane inwestycje co nie ma jak w pełni sfinansować tych ostatnich, jak i zjawisko odwrotne. To ten drugi problem uwidacznia się współcześnie w wielu gospodarkach rozwiniętych – oszczędności nie mogą znaleźć odpowiedniego celu inwestycyjnego. Rozwój rynku finansowego ogranicza obydwie tendencje. W obu wypadkach głównym narzędziem jest wydłużenie efektywnego terminu zapadalności pasywów. W pierwszej sytuacji prowadzi to do ograniczenia ryzyka poprzez zmniejszenie luki zapadalności między aktywami a pasywami. W drugiej chodzi o ograniczenie krótkoterminowych oszczędności i zwiększenie oszczędności długoterminowych, co odblokowuje wzrost inwestycji i wspiera nominalny popyt, ograniczając tendencję do spadku cen.
Tekst przemówienia dostępny jest pod adresem:
https://www.knf.gov.pl/aktualnosci?articleId=67454&p_id=18